* Unha moeda no castro de Sinllán (As Nogais)

O castro de Sinllán atópase na parroquia de Nullán, situado no lugar coñecido como O Monte da Medorra, a 942 metros de altitude. Practicamente circular, ten unhas medidas aproximadas de 100 metros de diámetro. Ocupaba a totalidade do cume achairado, o que define a morfoloxía da croa. Protexido por terraplén e parapeito polo norte. A cota inferior polo leste e oeste conserva dúas terrazas illadas do resto do monte por cadanseu terraplén. Completa o sistema defensivo un foxo de norte a oeste moi colmatado polos labores agrícolas. Todo o xacemento, muralla incluída, atópase moi achandado polos labores agrícolas e camiños de acceso. Saíron  á luz muíños de man, lousas e restos cerámicos. Disque tamén apareceron tumbas de laxas que foron destruídas. 

 

Un home contounos que a mediados do século XX un veciño contratou, a cambio de cama e mantenza, a un descoñecido para que lle coidara do gando. Disque o mozo sempre levaba canda el un libriño que non mostraba a ninguén e que, a miúdo, víanno escavar no castro cunha aixada. Mais un bo día non regresou. No lugar onde o viran por última vez só atoparon a aixada e unha gran focha onde, din, se agochaba un tesouro. 

 

A finais do mes de xuño de 2018 unha persoa entregounos varios anacos de tégulas e unha moeda que atopara no castro a principios dos anos setenta do pasado século XX para que averiguaramos a quen pertencía. A moeda atópase moi deteriorada, ademais do desgaste fáltalle algún anaco e foi dobrada. Ten un peso de 2,5 gramos. Malia iso, cremos apreciar, no que semella o anverso, o que pode ser parte dunha coroa de loureiro (dunha cabeza laureada?) e dúas letras: C e V bastante separadas entre si. Tomando como referencia o tamaño destas, calculamos as que podería ter entre ambas, resultando: "C_ _ _ _V". Sería unha moeda do emperador Crispus (Caio Flavio Xulio Crispo), nomeado césar no ano 317?

 
 
 

Se fose deste emperador, sería a terceira documentada na comarca. Sabemos dunha aparecida en Torés e doutra que  atopamos os do Colectivo Patrimonio dos Ancares, xunto con outras pezas, no sitio arqueolóxico de Santa Mariña de Ribón (Navia de Suarna) no ano 2016 e que depositamos no Museo do Castro de Viladonga.

Esta moeda do castro de Sinllán debéuselle pasar por alto ao descoñecido do libriño, ou quizais a deixou a propósito para que os veciños se decataran de que as lendas non sempre son só lendas.   

* Movémonos pola vía romana XIX

Dende o Colectivo Patrimonio dos Ancares iniciamos unha campaña para dar a coñecer e valorizar a vía romana XIX ao seu paso pola comarca dos Ancares. Inaugurada no ano 11 d. C., é a máis antiga das tres vías principais documentadas en Galicia que unían as capitais dos tres conventos xurídicos da Gallaecia romana: Bracara Augusta (Braga), Lucus Augusti (Lugo) e Asturica Augusta (Astorga).

 

Como primeiro paso imos presentar aos concellos de Baralla, Becerreá e Cervantes a nosa proposta de revalorización. Despois poremos en marcha unha serie de iniciativas para dala a coñecer, comezando o día 26 de agosto cunha andaina entre O Comeal e Doiras, dentro dos actos da Festa da Involución Educativa, pola defensa do ensino público de calidade na Montaña, organizadaa dende hai anos pola Anpa do CPI de Cervantes, onde contaremos cun experto no tema. A principios do mes de setembro farase unha marcha ciclo-turística. Tamén confeccionamos uns dípticos e temos programadas varias charlas informativas.

Toda a información sobre esta vía e a época romana nos Ancares pódese consultar nas entradas deste blog:

  
A continuación achegamos os mapas co itinerario entre O Comeal (entrada na Galicia actual) e Lugo. Distribuídos en cinco etapas, foron modificados por nós a partir de Rodríguez Colmenero e Álvarez Asorey, publicados no seu traballo Vía romana XIX. Unha viaxe dende Lugo aos Ancares, seguindo as pegadas de Roma (2008). Tamén estamos a confeccionar os mapas coas vías secundarias que, partindo da principal, discorrían por outras zonas: Dende O Comeal, pasando por Riamonte e Vilaspasantes ata o Fabal; e dende Baralla, pasando por Covas e a Ponte de Carracedo. Tamén comezamos a traballar sobre un ramal que discorría polo concello de Navia de Suarna.

Ao principio de cada etapa indicamos as modificacións e engadidos que plasmamos nos mapas, ademais doutros datos de interese sobre os xacementos situados a carón ou nas proximidades da vía, entre outros, os castros e as explotacións mineiras o que subliña a importancia desta ruta que comunicaba e controlaba os principais núcleos mineiros.

PRIMEIRA ETAPA: ALTO DO COMEAL - DOIRAS

Neste tramo engadimos no mapa os castros e as explotacións mineiras de época romana próximos á vía. Tamén o campamento temporal da Cortiñas dos Mouros, lindeiro co Bierzo. No Comeal localizouse un Agger orixinario da calzada de 100 metros de lonxitude ben conservado e catalogado por Patrimonio.

 

SEGUNDA ETAPA: DOIRAS - AS PONTES DE GATÍN

Indicamos os castros e as explotacións mineiras que abeiraban a vía. En documentos do pazo do Fabal figura, a partir do século XVI, entre outros nomes o de vía romana. A maiores achegamos o xacemento do Teso do Castelo onde localizamos dúas moedas, unha de época romana, anacos dun recipiente con po de ouro e restos de muros. No concello das Nogais, no límite con Cervantes e Becerreá (moi cerca das Pontes de Gatín), documentamos os restos dunha posible vila, recollendo parte dun muíño circular e abundante tégula, cremos que pertencente a unha sepultura. Rodríguez Colmenero e Álvarez Asorey sitúan nas Pontes de Gatín a mansión citada no Itinerario de Antonino de Ponte Neviae, considerando o monolito que hai no medio da ponte, de posible orixe romana, como un miliario pero que nós cremos que se colocou en tempos de Carlos III; conserva unha inscrición que fala da reedificación da ponte.

 

TERCEIRA ETAPA: AS PONTES DE GATÍN - TIMALINO

Ademais dos castros situados nas inmediacións da vía, incluímos un xacemento que foi destruído cando as obras da A6 no ano 1999. Trátase do asentamento do Enciñal, en Cadoalla, onde saíron á luz varias estruturas habitacionais e outros materiais de época romana; o camiño que pasaba ao seu carón aínda se denomina como Camín da Antiga. Na finca Vilarín, en Ouselle (que erradamente adoita identificarse coa capitalidade dos zoelas), onde Rodríguez Colmenero e Álvarez Asorey sitúan unha Mutatio, apareceu un baixorrelevo do século I-II d. C. que foi reutilizado na construción do forno dunha olería do século III. Como se pode ver no mapa, os mesmos autores ubican a mansión de Timalinus na Pena; nós cremos que estaría no Agro da Pedreda (A Condomiña) onde no 1932, cando a construción da estrada entre Baralla e O Cádavo, saíron á luz columnas, ladrillos, tégulas, fragmentos cerámicos, anacos de mosaico e moedas (temos localizadas varias pezas en distintos lugares de Baralla e Becerreá). En Carballedo apareceu o fragmento dunha ara romana, desaparecida. No ano 1906, o párroco de Penarrubia descubriu unha ara aos Lares en Papín, custodiada no Museo Provincial de Lugo.

 

CUARTA ETAPA: TIMALINO - TÓRDEA

Completamos o mapa cos castros e as explotacións auríferas próximos á vía. No lugar da Torre, en Tórdea, atopáronse restos de tella e cerámica romana. No interior da igrexa de San Tomé de Tórdea, na capela absidial, consérvanse dous anacos de miliarios anepígrafes, e outros dous nas inmediacións, un deles nunha casa particular.

 

QUINTA ETAPA: TÓRDEA - LUGO

Engadimos os castros. Nas proximidades da ermida das Virtudes apareceu unha ara votiva a Mercurio que foi estudada pola museóloga e conservadora do Museo Diocesán Catedralicio de Lugo, Carolina Casal Chico. En Arxemil e Castrillón documéntanse varios miliarios, un adicado a Adriano. En Franqueán localizouse outro adicado a Marco Aurelio Caro. Xunto a igrexa parroquial de Franqueán apareceu unha necrópole de inhumación formada por sepulcros construídos con laxas de pedra fincadas no chan, con base horizontal de tégulas. A ponte medieval dos Galiñeiros é de orixe romana.